lof

Jasper“Een van de origineelste maar ook meest raadselachtige gedichten. Het doet me denken aan de klassieke scene aan het begin van elke horrorfilm: voordat een groepje vrienden zijn intrek neemt in een blokhut in de bossen – waar ze allen op gruwelijke wijze worden omgebracht – passeren ze altijd eerst een klein dorpje met een benzinepomp, waarvan de eigenaar ze in raadselen, maar omineus toespreekt. Dit gedicht gaat ook over een plek waar je niet wilt zijn, het is er 122 graden Fahrenheit, wat neerkomt op 50 graden Celcius – er schijnt een plek in Amerika te zijn waar deze temperatuur bereikt wordt. Er is geen druppel te drinken, geen ‘greintje labberkoelte’ (mooi woord, zal ik onthouden): en een ‘wikkelhart’ bestaat echt, een rugspier die om het hart wordt gewikkeld om het te versterken. Het gedicht staat vol vermaningen, vooral wordt duidelijk gemaakt dat het gene plek is om te vertoeven, er is zelfs sprake van een galg, als in een westernstadje in de 19e eeuw. Ook zo’n mooi woord, ‘geinbalk’, uit de scheepvaart. Technisch is het gedicht knap: de herhaling van ‘ze zeggen’ is goed, geeft een stuwend ritme. Het vloeiende ritme wordt telkens fraai onderbroken, als het ritme in jazz, zoals: ‘ze zeggen boter aan de galg/aan de gijnbalk zeggen ze die grimmig glimt’.

Gebruik van rijm ook goed: ‘gans het jaar -à ‘geen greintje’, herhaling van ‘boter’ en mooi vind ik de klankrijm van ‘glim’ en ‘slik je best in’. Het danst echt, dit gedicht, en samen met het mysterie, de onheil belovende inhoud deed dit me wat: dit is ene goed gedicht.”

Jasper Henderson (hoofdredacteur Nederlandse fictie & adjunct-uitgever @ Lebowski Publishers, binnenkort ook mijn begeleider tijdens mijn manuscriptjaar @ SchrijversAcademie) over het gedicht ‘nevada’ dat ik instuurde voor Dichters in de Prinsentuin/Parels Kweken

Advertenties