lof

4085_smallAls ik schrijf, doe ik mijn zin. Voel ik en pen ik neer. Zonder regels, eigenzinnig als ik ben. Zo kun je ook de lijnen van [dit gedicht] omschrijven. Verdomd eigenzinnig. Ik kwam […] heel wat bijzondere woorden tegen, maar dit stukje poëzie trok meteen mijn aandacht. Tijdens het voorlezen jubelen mijn oren. Heerlijk hoe de ‘ge’ wederkerend mijn huig streelt en mijn zinnen prikkelt. De kleurrijke klanken spelen in mijn mond. De lieflijke letters rollen sierlijk van mijn tong. Ze worden met de glimlach uitgespuwd en ruiken als rozen. […] Spreekwoorden en metaforen maken mijn dag. Hoe meer ze mijn oren strelen, hoe liever ik het heb. Ze zetten mij aan het denken en laten mij dromen.

Het geheel […] wekt verlangen. Naar elkaar. Aantrekken en afstoten. Niet weten waarom en wanneer. Het hart wordt verscheurd. Wraak, pijn en gruwel. Het harde leven, samen beleven. Denken versus niet-denken. Verdringen en verlangen, met een zwart randje. Een duivels kantje. Of tenminste een half duivels kantje. Eén tweede plus 3. En toch voel ik niet enkel de warmte van het hellevuur. Want er is ook liefde. Warme liefde. De herhalingen worden netjes opgebouwd met tot slot een knaller van een pointe. Ik was helemaal mee met [dit gedicht]. Hou deze dame* in de gaten.”

Liz Corthals (schrijfster & actrice) over een gedicht dat ik onder (*vrouwelijk) pseudoniem op de wereld losliet.

Advertenties