dichterslogboek20170908

het slechte nieuws: na drie maanden voltijds thuis werken, moet ik sinds deze week weer 50% van de dagen ochtend- & avondspitsleed lijden om in mechelen op kantoor te gaan werken.

het goede nieuws is: na drie maanden voltijds thuis werken, kan ik over de middag weer binnenwippen in de kringwinkel om de hoek & kan ik mijn werkweek weer afsluiten met een bezoekje aan ‘de zondvloed’ om wat bedrukt papier te scoren & er terplekke al in te beginnen lezen onder ’t genot van een lokaal biertje.

de kringwinkel leverde komrijs “52 sonnetten bij het verglijden van de eeuw” (0.5 euro) & 3 vinylplaten (waaronder eentje met poëzie) op.

de zondvloed was goed voor jonathan griffioens ‘wijk’ (ongeveer 3/7e gelezen onder ’t genot van een gouden carolus trippel) & het boekje ‘de kleren van het boek’ van jhumpa lahiri (helemaal & in een ruk uitgelezen bij een bel pils).

De-kleren-van-het-boek

de ironie van dit boekje (de neerslag van een lezing die de schrijfster gaf over het belang van een boekenkaft die aansluit bij de auteur & het boek – iets wat (te) weinig voorkomt omdat de kaft (te) veel gebruikt wordt voor marketing & blurps) is natuurlijk dat het werkelijk de lelijkste omslag ooit kreeg. bij zoveel kleurige uitbundigheid ga je de titel bijna automatisch foutief lezen als ‘de kleUren van het boek’. maar soit…boeiend om lezen.

het schrijfplan was, bij thuiskomst, het volgende:

  • mijn bewerking van “3 pamphlets” (rené magritte & marcel mariën; 1946) afwerken & op punt stellen voor mijn passage, morgennamiddag, op CECI N’EST PAS UN FESTIVAL in het magrittemuseum in brussel.
  • een drietal hertalingen van korte prozagedichten van magritte op punt stellen met hetzelfde doel voor ogen.
  • mijn manuscript van ‘man van weinig woorden’ volledig demonteren & alleen datgene waar ik verder mee aan de slag wil bijhouden;

ik kwam tot bij het einde van het eerste punt voor mijn gloednieuwe laptop lastig ging doen – Word ging crashen – en, toen ik de pc opnieuw startte, aan een eindeloze reeks updates begon waardoor ik ondertussen maar aan mijn blog voor vandaag begonnen ben op de desktop.

als uitsmijter: een citaat uit het lelijke boekje hierboven…

“alle energie en strategie die in een boekomslag wordt gestoken, benadrukt één deprimerend feit: hoe ontstellend veel boeken er elk jaar over de hele wereld worden gepubliceerd, en hoe weinig titels er daadwerkelijk worden gekocht en gelezen”

aan mij zal ’t niet gelegen hebben…sinds vanavond staan er 210 op de teller voor 2017.