de dag waarop ik een hond van de verdrinkingsdood redde & mijn haar niet liet snijden

Jools – onze Cesky Fousek heet zo omdat ik mijn zonen zo niet mocht noemen van mijn echtgenote – heeft twee weken lang twee kameraden op visite.
Hun hoofdbezigheden?
Plat op hun buik in de zon liggen.
En blaffen naar al wat in de straat passeert.
Na een van die oorverdovende en vervelende blafconcerten vanmorgen hoorde ik ‘verscheurend jammerlijk geween’.
Dat was een beetje vreemd, want ik had – vanuit mijn ‘home office’ bij het raam – wél een fietser, maar niemand met een baby zien passeren.
Normaal gezien zou ik, mij dood ergerend aan het verschrikkelijk irritante geluid, doorgewerkt hebben.
Maar instinctief stond ik op een liep naar de voordeur ‘om toch maar es te kijken’.
Het geluid kwam uit de richting van het stuk tuin naast de garage.
Het stuk tuin waar een regenwatertank van 10.000 liter onder de grond steekt.
De regenwatertank waarvan – zo bleek toen ik wat verder de oprit opliep – het afsluitdeksel (om nog onverklaarbare reden) omgekanteld was & waarin Jools – de twee voorpoten krampachtig zoekend naar vaste grond in het grastapijt – weggezakt was & vastgekneld zat tussen de rand & het half omgekieperde afsluitdeksel.
Een wereldrecordspurt, doorheen het huis, achter het huis om & richting regenwatertank, later zat ik op mijn knieën in de modder om de hond onder de voorpoten te grijpen & uit het zwarte gapende gat met 10.000 liter regenwater te trekken.

honden

Jools was minder onder de indruk dan ikzelf.
Hij heeft zich es uitgeschud, is naar zijn bak met eten gelopen, heeft een paar happen gedaan & is vervolgens terug bij zijn kameraden gaan liggen.
In de zon.
Op zijn buik.
Wachtend op de volgende voorbijganger om gezamenlijk de huid vol te blaffen.

Verder was er trouwens vanavond in de wijde omtrek geen barbier te vinden om vrede te stichten in de oorlog die er in mijn kapsel & baard woedt momenteel.
Dus blijft het voorlopig nog even wachten op ‘looking fine & dandy (like andras pandy)’.

Advertenties

Een gedachte over “de dag waarop ik een hond van de verdrinkingsdood redde & mijn haar niet liet snijden

Reacties zijn gesloten.