dit is geen pijp. maar ze is wel bijna uit.

1449752597-hoe-rook-je-een-pijp_img900Mijn week ‘vakantie’ (lees: een week niet werken voor kantoor, maar schrijven voor Akrostis) volgende week komt geen dag te vroeg. Ik slaap alweer (minstens) 8 à 9 weken verschrikkelijk slecht & dat wreekt zich op lichaam & geest.
De pijp is weer bijna uit.
Dat vertaalt zich vooral in totale suffigheid…

Toen ik vanavond op kantoor vertrok, legde ik mijn iPhone op het dak van de auto om mijn jas uit te trekken.
Vijftien minuten aanschuiven om uit het industrieterrein te geraken later & net op het ogenblik dat ik de oprit van de E19 oprijd, valt mijn euro: fok! waar is mijn gsm?
Bij de eerste afrit ga ik van de snelweg af om in de file in de andere richting te gaan staan.
Op de parking van kantoor is geen telefoon te bespeuren.
Op de weg tussen het kantoor en de oprit van de snelweg, die ik met een slakkengangetje & links & rechts speurend nog eens afrijd, vind ik ook niks.
Vloeken!
Kwaad zijn op mezelf voor zoveel onoplettendheid!
Ik zet mij aan de zijkant van de weg.
Ik pak uit ’t middenvakje tussen de twee stoelen mijn telefoontoestel om mijn werkgever te verwittigen dat ik…
Nog meer vloeken!
Nog meer kwaad zijn op mezelf voor zoveel suffigheid!
Ik had ’t rotding dus toch van ’t autodak gepakt voor ik ingestapt was & het lag dus de hele tijd daar…

Een half uur later valt mijn blik op de benzinemeter.
De tank is vol.
Fijn, denk ik, dat mijn echtgenote voor mij is gaan tanken, want het was nodig.
Dertig seconden later: alweer vloeken bij het besef dat ik niet met mijn auto onderweg ben, maar met de hare.
En dat ik die vanochtend zelf volgetankt had, want het was nodig.

Maar goed.
Morgen nog een dag werken.
Vrijdag een dag opleiding.
Daarna nog een weekend genieten van mijn knakkers.
En dan: 6 of 7 dagen in afzondering bij KAOS vzw in Elsene om te schrijven & te creëren.
Goesting in!
Nood aan!

Advertenties