dichterslogboek 20171025

006KAOS – DAG 2
Dag 2 was nat & rillerig. Wakker geworden van de koude; ’t raam stond open. Smerig grijs weer bij het wakker worden. Smerig grijs dat pas verdween bij het vallen van het zwart van de avond.
Dag 2 was ook niet bijzonder productief. Het weer werkte op mijn gemoed, een stroompanne in de wijk in de loop van de namiddag werkte ook een beetje tegen & ik heb altijd behoorlijk wat tijd – minstens een halve dag eigenlijk & helaas – nodig om eerst tot rust in de kop & vervolgens in schrijfmodus te komen; dus werd mijn tijdelijke schrijftafel iets voor de klok van 4 uur vroegtijdig opgebroken om in Le Coq wat te gaan lezen in “Elias” van Gilliams. Rond 6 uur even – een uurtje – in bed gekropen om de druilerigheid uit mijn lijf te krijgen. Daarna met echtgenote & zonen getelefoneerd, vervolgens wat door de stad gedwaald & geëindigd in L’Horloge du Sud in de Matongewijk waar het heerlijk eten en lekker relax vertoeven is en waar de Senegalese serveerster van mening was dat ik héél erg op Anton Chekhov leek; “c’est mon auteur préféré!” voegde ze er, wellicht flirteriger dan bedoeld, nog aan toe tijdens het afrekenen.

KAOS – DAG 3 – 11:25 UUR
Dag 3 start hier & nu.
In het atelier wordt gewerkt aan het decor voor de Halloween Party op vrijdagavond.
Op mijn programma: beginnen aan mijn verslag over “The Wearable” twee weken geleden, een stukje schrijven over KAOS zelf, verder werken aan ‘een ideetje waar ik nog niks wil vertellen’, tussendoor even naar ’t PSC om te kijken of ik Miriam en/of Marcos toevallig tegen kom (ik wil wat werk van hen in ’t volgende Akrostis-nummer) en vanavond toch maar es binnenspringen bij Brasserie Le Viaduc – een erg authentieke volkskroeg waar ik dagelijks passeer als ik van het huis naar het atelier & terug wandel.

Viaduc_C000618

Advertenties