N-VA Holsbeek geeft het goeie voorbeeld (nadat ze eerst ’t slechte gaven)

Er komen gemeenteraadsverkiezingen aan.
Dat is per definitie al geen pretje.
En in een dorp waar het gemeentebestuur – na een jaar hard & diep nadenken – besluit om opnieuw haar kont te vagen aan de geest van onze grondwet & opnieuw de neutraliteit van het openbare bestuur te schenden op basis van intrieste, niet-valabele drogredenen als “De kerststal is 15 centimeter hoog en je ziet hem amper staan” (dixit schepen Rudy Janssens van CD&V) en “Kerstmis is een feest van vrede, warmte en verbondenheid en een kerststal hoort daar bij” (dixit burgemeester Hans Eyssen) is het dat al helemaal niet.
Tenzij je het circus een beetje kruidt met een snuifje dwarsigheid, anarchie & humor. Dat alles traag te garen boven het vuur van de oproepingsbrief om te stemmen die je voor het eerst in je leven ritueel verbrandt bij zoveel droefheid.

Mijn email naar het gemeentebestuur en de verschillende partijen over ‘KerststalGate’ is in voorbereiding & daarover volgt later ongetwijfeld meer.
Maar de meest basale lakmoesproef voor (on)betrouwbaarheid van onze hooggeëerde volkschvertegenwoordigers ter dorpe wordt de volgende:
– Zijn zij niet blind?
– Indien niet: kunnen zij lezen?
– Zo ja: houden zij dan rekening met de sticker op mijn brievenbus dat ik hun propagandablaadjes & -praatjes niét wil krijgen?
– Zo nee: zullen zij dan – zoals publiekelijk gesommeerd op hun FB-pagina (of elders) – het goede fatsoen hebben om hun brol terug op te halen?

26231168_325924187890864_548389779316267611_n

De rakkers & kapoenen van N-VA Holsbeek – hun standpunt over de kerststal in ’t gemeentehuis ken ik al & getuigt al van even weinig respect voor de geest van onze grondwet als dat van hun tsjeefse vrienden, maar we gaan ’t hen nog es vragen – gingen wat dat betreft als eerste in de fout; ongeadresseerde spam in mijn brievenbus eerder deze week: of ik een nieuwjaarsborrel kwam drinken met hen & Theo Francken. Nu wil ik – ik heb geen probleem om kleur te bekennen aangezien ik van miserie aan mijn burgerplicht moet verzaken dit jaar – nog niet doodgevonden worden naast een nieuwjaarsborrel waar Theo Francken aan genipt heeft, maar dat is niet de essentie van de zaak.
De essentie was: spam. in mijn brievenbus. en of jelui & jelieden van de club dat even terug wilden komen oppikken.

Moet gezegd – als ’t goed is doen we dat ook – dat er de dag nadien al zo’n van kracht veranderende partijkaarthouder aan mijn deur stond om het pamfletje terug in ontvangst te nemen.

De andere partijen zijn bij deze gewaarschuwd & dus twee partijen waard.

Advertenties