dichterslogboek 20180316

stapel-oude-brieven-De vorm.
Vertrek altijd vanuit de vorm.
Dat waren de wijze woorden die Erik Jan Harmens me meegaf tijdens de workshop van de Lebowski Talent Pool.
In concreto, zo bedachten we, zou die de tegenstelling rust & verstilling vs. chaos & gekte moeten vormgeven.
Want dat eerste – het zoeken naar verstilling – kwam sowieso al behoorlijk aan bod (als onderliggende vibe) in mijn gedichten.
En de oorsprong van dat zoeken lag in de soms dodelijk vermoeiende chaos & gekte die – als vader van twee zonen met een meer dan fulltime job, met een drukke privé-agenda, met een brein dat 24/7 doordraaft en van de hak op de tak springt, met een lichte neiging tot overdreven Facebookgebruik, met een impulsief karakter en met de neiging om op elk goed idee dat in mijn richting gegooid wordt ‘ja, dat doen we!’ te roepen – mijn realiteit van de voorbije 7 à 10 jaren was.
De rust & verstilling zouden we in de vorm van kale gedichten met een rustige bladspiegel met veel witruimte gieten; de chaos & gekte zouden zich als bombastischer teksten op overladen pagina’s verkleden.
Topplan!
Ware het niet dat de nood aan rust en verstilling zich, de voorbije jaren, blijkbaar ook steeds dieper en dieper in mijn schrijfstijl is gaan verankeren en ik geen bombastische, overladen tekst meer op papier krijg op dit ogenblik.

In het manuscript dat ik na 2 jaar SchrijversAcademie afrondde stond ook een cyclus “droeve liedjes / dito brieven” waarvan de brieven ook nu nog – alweer bijna 2 jaar later – redelijk overeind blijven.
Verder speelde ik al een tijd met het idee om – moest het er ooit van komen dat de bundel er officieel komt – onder de (werk)titel “man van weinig woorden” niet het woord “gedichten”, maar “brieven” te laten drukken.
Voeg daar nog aan toe dat veel van de teksten die ik momenteel als (bijna) finaal beschouw en de teksten waar ik nog aan werk eigenlijk ook als brieven gelezen kunnen worden & je komt uit bij een vorm die me wel/makkelijker hanteerbaar lijkt op dit ogenblik.

Brieven.
Aan niemand in het bijzonder (& zeker niet aan jou).
Die je liever niet kreeg.
Die je beter niet geschreven had.
Van een onbekende.
Aan Emily Dickinson.
Vanuit Watou.

Brieven, dus.
Topplan!

Advertenties