granville-mon-oeil!

ga naar granville, zeiden ze.
het is daar leuk, zeiden ze.
echt een gezellig badstadje, zeiden ze.
daar moet je geweest zijn, zeiden ze.
granville?
mon oeil!
afgeleefder dan de ruigste wijk in oostende & twee keer zoveel streken als in knokke, want christian dior is er toevallig ter wereld gekomen & dat moet geweten zijn.
verder valt er geen degelijk voedsel te eten.
in de eerste bistro waar we op ’t terras gingen zitten, werden we wandelen gestuurd: het was al te druk geweest & de keuken had er geen zin meer in.
in de tweede had de keuken er nog wel zin in, maar ze hadden geen voorraad meer.
pronostiekje doen over hoeveel maanden beide zaken failliet zijn?
wel eindelijk een bouquiniste gepasseerd. maar ook die was al gesloten.

gelukkig waren we in de vooravond nog even gepasseerd in saint-nicolas plage; letterlijk een uithoek van granville waar het zicht van de baai rondom fenomenaal was & waar het heerlijk rustig was op ’t strand.
rustig genoeg zelfs voor een dutje van de kleinste knakker in ’t laatste middagzonnetje terwijl ik – twee weken droog staand ondertussen – begon in ‘alcools’ van apollinaire.

Advertenties