jazz en baie

tamme zondag.
rondgehangen, gelummeld, gelezen, muziek geluisterd & wat stokbrood met camembert gegeten tot het, rond half 4, tijd was om richting carolles te vertrekken.
daar, in de baai van mont-saint-michel, wilden we een paar gratis optredens op het sonar-podium – het podium van de ontdekkingen – meepikken tijdens de laatste dag (van 12 festivaldagen) van ‘jazz en baie‘.
romain camille lieten we aan ons voorbijgaan, want vrouw en kinderen wilden (alweer) naar ’t strand.
na een uurtje lezen in ‘ik wil nooit vergeven worden‘ had ik alweer genoeg van de hitte & mijn rug van de slechte zithouding, dus liep ik het strand weer af om, met de jongste knakker, het optreden van ‘doux breuvage’ mee te pikken.
een & ander deed denken aan ‘wizards of ooze‘ & vooral ‘m’aimais-tu‘ viel in de smaak.
remi zuka – een mc uit rennes – mocht om 9 uur, samen met ‘spicy jazz band’, de avond afsluiten.
tegen de verwachting in pakten zij het zittende publiek van grijze baarden en bijhorende dames op leeftijd vlotjes in; ze kregen ze zelfs aan ’t dansen tijdens ’t bisnummer.
hoewel ’t allemaal niet slecht was, kon ik er geen stijve van krijgen; iets teveel betweterige vingertjes van de man die zichzelf ‘le professeur’ noemt, maar tijdens zijn colleges niet verder komt dan holle slogans die je wel es leest op agenda’s van 16-jarigen.
maar soit…een kniesoor die zijn tourtel twist framboise in een plastic beker daardoor minder lekker zou vinden.

 

Advertenties