Poëziebordeel @ LowLands 2018 (in enkele notities samengevat)

#001
De voorbije lente kampeerden we een weekend in de Ardennen in de bocht van een of andere rivier.
We huurden de Marokkaanse tent.
Dat ding was minstens 50 vierkante meter groot.
Het was dan ook zo’n een tent die ik in gedachten had, toen ik hoorde dat we op LowLands in een bedoeïnentent zouden optreden.
Het werd iets knusser dan verwacht, maar daarom niet minder goed.

#002
Ik wandelde het voorbije weekend meer dan ik het hele voorbije jaar al gewandeld heb en mijn voeten en benen hebben dat geweten.
Meer nog: ze weten het ook vanavond nog.

#003
De cyclus ‘spraakgebrek’ uit ‘man van weinig woorden’ was al mijn favoriete cyclus (van de vier).
Na dit weekend ben ik er meer dan eens van overtuigd dat hij ij-zer-sterk is; minstens 5 mensen hielden de ogen niet droog bij het horen van die cyclus.
Een dwaas, de uitgever die een manuscript dat de mensen zo kan beroeren niet wil uitgeven!

#004
De cyclus ‘stilstad (populatie: 333)’ is eigenlijk een modern, sinister sprookje – hoewel ’t zo niet bedoeld was – ontdekte ik het voorbije weekend.

#005
Blijkbaar kennen de mensen Boudewijn Büch niet meer.
De cyclus ‘(verzen voor) de jongen in blauw’ werd dus/daarom zelden uitgekozen om voorgelezen te worden.

#006
Het is mogelijk om op een festival – of toch op LL – weg te kruipen in een hoekje met een boekje (& een Heineken 0.0) als je ’s avonds even tijd & ruimte voor jezelf nodig hebt om de overprikkeling uit je lijf & kop te krijgen.

#007
De ‘crew camping lounge’ is ’s ochtends extreem rustig – iedereen ligt dan nog in zijn tent uit de bek te stinken – en de cappuccino laat zich er gewillig nuttigen onder ’t genot van hetzelfde boekje als de avond voordien.

#008
Vijf uur aan een stuk performen/voorlezen/met mensen bezig zijn is vermoeiend.
Helemaal vermoeiend wordt het als je dat in een prikkelrijke – en de Oscar voor het Understatement van het Jaar gaat naar… – omgeving doet of als je het, zoals af & toe het geval was, moest opnemen tegen de band op het Bravo-podium dat het dichtst bij onze tent stond.
Dat vréét energie.

#009
Nederlanders luisteren véél actiever dan Vlamingen als je voordraagt.
En uiteraard – het zouden anders geen Nederlanders zijn – hebben ze nadien allemaal een mening die ze ook graag met je delen.

#010
Ik pikte slechts (hele) kleine stukjes van 3 optredens mee.
Gorillaz deed me live nog minder dan op radio of tv.
Patti Smith konden we vanuit de Bravo-tent tot bij ons horen, maar omdat wij de deuren sloten om 17 uur & zij tot 17:30 uur speelde, pikte ik ’t laatste half uur mee. Lelijk als de nacht, maar wel een bak vol klasse.
Als afsluiter van het LL-weekend pikte ik nog ’t grootste stuk van de stand-up comedyset van Bas Birker mee; ik heb ‘m al minder hard zien werken voor meer respons.

#011
Niet meegepikt, maar wel gehoord vanuit de Bravo-tent tot in onze tent op zondagochtend: een Gregoriaans koor dat dolenthousiast door een paar duizend vroege vogels onthaald werd.

#012
Of ik degene was die stem van Hugo de Bokkenrijder – ik was al véél te lang niet meer in de Efteling geweest om te weten dat er zoiets als de Villa Volta bestaat & dat die attractie blijkbaar populair is – had ingesproken, wilden enkele Lowland-bezoekers weten?
Dat was ik niet – het was Jules Croiset vertelde Google me – maar we hebben het 2 andere bezoeksters die nog jong genoeg waren om niet zo heel lang geleden nog in de Efteling geweest te zijn wel wijsgemaakt nadien.
Of ik dan een stukje daarvan wilde doen & of ze het mochten filmen, vroegen ze netjes & beleefd.
En of ik dat Belgische accent dan nadeed omdat alle andere dichters Belgen waren, wilden zij ook nog weten.
Grijns.

#013
De backstage / hospitality crew was schitterend & lief als een nest pasgeboren puppies!
Al was het maar omdat ze de wandelstok – die ik van iemand geleend had & in de kleedkamer vergat – gered hebben en snel gaan terugbezorgen.

#014
Dat het verdomme plezant was om met heel die bende op amper 2.5 dagen dodelijk vermoeid te worden.
Dikke kus voor de hele zooi.
x