luie slaper in de metropool

metropolis

onbeduidend, ben je, luie slaper in je metropool. waar dromen verstrikt in het systeem. / de omgeving overvalt je, luie slaper: gekoelde lucht, bedwelmd ademhalen, de sensatie /  van synthetisch beddengoed op je blote lijf – zacht en fris. en alleen in de zwarte zee / die je nacht is. gehuld in de hulpeloze veiligheid van wensdromen bestrijden we onze nietigheid. / hoe harder we vechten hoe hoger de muur en buiten woekert de maligne stad als kanker. / haar symptomen cruisen in verlaagde auto’s naar onafwendbare bestemmingen; gedempte lichten / van collectieve paranoia in hun spoor. hier kan niets anders groeien als liefde geen wortel schiet, / zal geen schaduw de warme contacten vervangen. de liefde is dood, luie slaper, in je grootstad / waar mensen elkaar ontmoeten met handschoenen aan achter een scheidingswand van glas. / wat een zonde, je stad – die slopende ziekte.

naar ‘sleeper in metropolis’ van anne clark

Een gedachte over “luie slaper in de metropool

Reacties zijn gesloten.